|
Nasil Test Olabilirim?
Önce "Hazir" sonra da "Basla"
dügmesine basiniz ve parçayi okumaya baslayiniz. Yaziyi
bitirince en alttaki "Dur" dügmesine basarak süreyi
durdurunuz.
YASAM NEDIR ?
Gökyüzünde dünyayi yasarken
sonsuz özgürlügümle birlikte,
yasami ariyordum ne oldugunu bilemeden... Bir su damlasiydim,
günesin isiklarinda renklerle oynayan, karanliklarda
yildizlarla konusan... Mutluydum rüzgarla birlikte
mavilige savrulurken, mutluydum kuslarla kanat çirparken,
mutluydum gökkusagi olup renkleri saçarken...
Takilmisken bir bulutun pesine, görürdüm
yasayanlari
yeryüzünde... Hepsi zamanla kosar gibi, hep bir seylerin
pesinde... Bazen bir kusun kanadina karisir,
uçardim onunla, rüzgâra karsi çigliklarla
birlikte.
Yasami sorardim kuslara, nedir diye? Özgürlük
derlerdi bana... Göklerde özgürce kanat çirpabilmek,
rüzgâra bas kaldirmak. Ama
yagmur yagdiginda özgürlükleri elinden
alinir, agirlasan kanatlari
daha fazla çirpinamazdi damlalar karsisinda...
Siginirken bir kaya
kovuguna, özgürlüklerini teslim ederlerdi yagmura,
sessizce...
Karistim bir gün yagmur damlalarinin
arasina, gücü hissedebilmek için...Topraga karismak
istedim, çogalmak istedim, azgin bir nehir olup akmak istedim,
deniz olmak istedim, yasami bulmak istedim, yasam olmak istedim...
Terk ettim gökyüzünü günese veda edemeden...
Altimda gittikçe büyüyen yeryüzü beni kendine
dogru hizla çekerken daha da büyüdüm, çogaldim.
Kosmaya basladim bir an önce topraga kavusabilmek
için. Yasami hissedebilmek için... Yasam olabilmek
için...
Topraga ilk dokunus, ilk sarilis... Sicakti toprak,
gökyüzünün
olamadigi kadar... Beni sarmaladi sefkatle, beni içine
aldi sevgiyle...
Sevdim onu... Seviyorum dedim yasamayi seninle birlikte...Topragin
derinliklerinde, karanlik sicakliklarda güveni hissettim...
Zaman
geçtikçe büyüdüm, çogaldim... Yerimde
duramaz hale geldim...
Günesi özledim... Yildizlara merhaba demek istedim....
Terk ettim
topragi. Sicakligini, sefkatini. Bir
sabah çiçekler açarken gökyüzünü
gördüm yeniden... Öylesine mavi, öylesine sinirsiz, öylesine özgür...
Aktim, gittikçe büyüyerek... Beni sarmalayan topraga
dokunarak
aktim... Nereye gittigimi bilemeden... Sadece yasami ögrenebilmek
için aktim... Benimle çiçekler açti agaçlarda,
topraktan otlar fiskirdi
delicesine... Ben onlara yasami sunarken, cevap veremediler bana
yasam nedir diye sordugumda... Büyümek istedim... Daha hizli
akmak, denize kavusmak istedim... Aktim gökyüzünün
görünmedigi
issiz ormanlarin arasindan, yillardir kimildamaktan
korkan taslari
pesimde sürükleyerek, baskaldirircasina ...
Basaklarin rüzgârla dans
ettigi ovalara geldigimde duruldum... Onlari seyredebilmek için
yavasladim... Sordum uçusan kelebeklere yasami...
Rüzgarla dans
mi diye?.. Cevap vermediler bana... Denizi aradim uzaklarda,
görebilmek için köpürdüm, tastim ona bir önce
dokunabilmek için.
Sonra bir sabah, daha günes isiklarini serpmeye
baslamamisken
dünyaya, uzaklarda maviligi gördüm... Gördüm orada
canliligi,
baskaldirmisligi, hasreti... Kavusmak
istedim bir an önce, sarilmak
istedim... Koynuna girmek istedim bir sevgili gibi... Sevismek
istedim onunla... Yasami istedim ondan... Dokundugumda denize,
baliklar kaçti benden, suyum karisti denize...
Bir oldum onunla...
Ufacik bir damlaydim, bulut oldum, toprak oldum, deniz oldum,
okyanus oldum. Kapladim dünyayi canliligimla.
Dalgalarla oynarken derinliklere karistim... Derinligin sessizliginde
güzellikleri
buldum... Yasam gizlenmis güzellikler midir diye sordum denize?
Cevap alamadim... Insan olmak istedim... Yasamin ne oldugunu
ögrenirim diye...
Ayni toprak gibi sicak ve karanlik bu yer bana güven verdi,
huzur
verdi... Zaman geçtikçe, yerime sigamaz hale geldim...
Günese
sarilmak istedim... Yildizlari görmek, denizle konusmak
istedim...
Yasami insanlara sormak istedim... Isikla tekrar kavustugumda
özgürlügümü hissettim yeniden... Küçük
bir su damlasiyken
gezdigim gökyüzünü yeniden görebilmek mutluluk
verdi...
Büyüdüm zamanla... Diger insanlarla birlikte, zamanla birlikte...
Sordum insanlara yasam nedir diye?.. Cevap veremediler...
Bir gün asik oldum birisine, neden diye sormadan kendime...
Bir kus gibi özgürce, bir nehir gibi delicesine akarak,
bir deniz gibi sinirsizca sevdim birisini...
O zaman anladim ki; Yasam sevgidir...
SADECE SEVGI.
Performansiniz
Genel Degerlendirme
Asagidaki degerler okuma parçasinin
konusuna ve yapisina bagli olarak degiskenlik gösterebilir. Ancak
referans olarak kullanilmalari uygundur.
Degerlendirme Dakikada 100 kelime:
Yavas bir okuyucusunuz. Hizli okuma tekniklerini ögrenerek kisa sürede iyi ve
hizli bir okuyucu olabilirsiniz. Dakikada 200
kelime: Okuma seviyeniz ortalama seviyede.
En büyük probleminiz birçok
okuyucu gibi agizla okumaniz. Hizli okuma teknikleriyle gözle
okumayi ögrenebilir ve hizinizi artirabilirsiniz. Dakikada 400 kelime:
Iyi bir okuyucusunuz. Eger çok okumak zorunda kalan bir insan
degilseniz bu seviyede kalmanizda bir sakinca yok. Dakikada 1000 kelime:
Mükemmel bir okuyucusunuz. Sizi sinirlayan artik gözleriniz degil
beyniniz.Yani bir anlamda üst sinirdasiniz .
|
